Энэ бол Нийслэлийн 115-р цэцэрлэгийн Б.Анхбаяр багштай бага бүлгийнхэн. Тус анги нь 2-3 насны 50 гаруй хүүхэдтэй. Бусад цэцэрлэгийн адилаар нэг дахин их ачаалалтай байдаг ч бяцхан хүүхдүүд минь хагас жилийн хугацаанд юу сурсан, мэдсэнээ багш нарынхаа хамтаар өнөөдөр эцэг, эхчүүддээ тайлагнах гэж буй нь энэ.

Ингээд хоёр настнуудын шинэ жилийн баяраас сурвалжлан уншигчдадаа хүргэж байна.

Гэрийн орчноос шууд л цэцэрлэгт өгсөн үрсээ бид 9 сарын 1-ны өдөр ангид нь уйлуулж орхиод  гарч байсан үе саяхан. Гэтэл өнгөрсөн дөрвөн сарын хугацаанд тэд дуу дуулж, шүлэг уншиж, жүжиг тоглож, бүжиг бүжиглэх дөртэй болж. Хамгийн энгийн жишээ хэлэхэд өөрсдөө бие даан хувцсаа өмсөж, бие засаж сурсан байна. Мөн  гар нүүр, шүдээ угаах гэх мэт ариун цэврийн наад захын дадалд бүрэн суралцсан нь эцэг, эхчүүдийн хувьд төсөөлж ч байгаагүй үзэгдэл. Өмнө нь өмдөө татахаас нь эхлээд тэдний өмнөөс бид л бүх зүйлийг нь хийдэг байж. Гэтэл хэлд ч бүрэн ороогүй үрс минь ийм олон зүйлийг сурч, мэдэж авсанд баяртай байна хэмээн тус ангид хүүгээ явуулдаг ээж ярилаа.
Эцэг, эх бүр хүү, охиныхоо анхны шинэ жилийг сэтгэл догдлон хүлээж тоглолт эхлэхээс аль 20 минутын өмнө урлагийн зааланд ирж суудлаа эзэлцгээжээ.

Бага бүлгийнхний шинэ жилийн баярт аав, ээжүүд баг өмсөж ирэх даалгавартай бөгөөд энэ нь хүүхэд өөрсдийг нь танихаас хамгаалах зорилготой юм. Тиймээс тэд амьтны баг өмсөн хүүхдүүддээ танигдахгүйг хичээн сууна. Хэрвээ таньвал бүх зүйл талаар болно гэсэн үг. Нөгөө сүрхий дуу дуулж буй хүүхэд хэлээ хазаад л “Ааваа, ээжээ” гээд гүйгээд ирэх нь наад захын жишээ. Зарим нь таньсан даруйдаа бүх чангаар уйлна.

Тиймээс аль болохоор танигдахгүй байж чадаж гэмээнэ тэднийхээ үзүүлэх зүйлийг бүрэн бүтнээр нь харж чадах юм. Урлагийн зааланд зогсож буй бяцхан хоёр настнууд маань өнөөдөр шинэ жилийн  тоглолтонд оролцож буйгаа ч их л баяр хөөртэй байгаа нь царайнаас нь илт.

Б.Анхбаярын багшийн ангийнхан энэ жил эцэг, эхчүүддээ дуу, дуулж, шүлэг уншиж, бүжиглэж тэр бүү хэл жүжиглэсэн тоглолтыг үзүүллээ. Багш ч өөрөө Мики маусын дүрд хувиран тоглолтоо хөдлөөд хүүхдүүдээ удирдаад явав. Харин зарим хүүхдүүд чоно, туулай, зараа гэх мэт олон төрлийн амьтдын баг өмссөн хүмүүсийг харан хэсэг гайхаж байтал гаднаас нэг их том Мики маусын багтай багш нь гүйж орж бүр гайхашралыг нь барав.
Удалгүй зарим нь багтай хүмүүсээс айж, уйлалдацгааж эхэлнэ. Олны өмнө байгаагаа ч үл тоон уйлж яваа нь үнэхээр л хүүхдийн гэнэн цайлган зан гэлтэй. Ангийн багш охидуудтайгаа хамтран бүжиглэж, хөвгүүтэйгээ цуг дуу дууллаа. Мөн “Манжин” үлгэрийг жүжигчилсэн тоглолтоор үзүүлэв. Мөн ангиараа хамтдаа “Намар” хэмээх шүлгийг уншиж, “Болжмор” бүжгээ бүжиглэцгээсэн юм.

Цэцэрлэгийн багш нь  дуу дуулах, бүжиг бүжиглэх, шүлэг унших, хүүхдүүдийнхээ анхаарлыг төвлөрүүлэхээс эхлээд маш олон зүйлийг хийх чадвартай байх шаардлагатай. Энэ л жишгийн дагуу Б.Анхбаяр багш ч хүүхдүүдийнхээ хамтаар хийх гэсэн зүйлээ бүгдийг нь үзүүлж чадсан нь эцэг, эхчүүдийн талархлыг хүлээсэн юм. Хэвлүүхэн хөдөлгөөн, шулганасан яриа, гайхан харах гэнэн харц, уйлж зогсох нь хүртэл томчуудад инээд, хайрыг бэлэглэм ийм хөөрхөн шинэ жил зөвхөн цэцэрлэгийн бага бүлгийхэнд болдог гэхэд хилсдэхгүй. 

Мэдээж шинэ жилийн баярыг өвлийн өвөөгүйгээр хэрхэн төсөөлөх билээ. Өвлийн өвөөдөө дээрх бүх авъяасаа үзүүлэх үед зарим нь уйлж, гайхаж бүр эвшээж, хамраа ухаж харагдана. Гэхдээ тэдний үйлдэл бүрийг өхөөрдмөөр.
Хамгийн чухал үе болох бэлгээ авах мөчид ч зарим нь өвлийн өвөөгөөсөө айж уйлалдана. Ийм л нэг уйлаантай, инээдтэй, гэнэн, цагаахан шинэ жилийн баярыг нийслэлийн бага бүлгийн нэг анги ингэж тэмдэглэв. Шинэ жилийн баяртаа тэднээс өөр зоргоороо загнаж  чадах хүмүүс байна гэж үү.  Хүүхдийн гэнэн цагаахан ертөнцөөр дураараа аялах боломж жилд нэг ч удаа олддог нь юутай сайхан.

Ямартай ч хүн бүрийн хүсэн хүлээдэг дурсамж дүүрэн шинэ жилийг хоёр настнууд маань ингэж тэмдэглэж буйг нэг л жишээгээр дурдахад ийм байна.