2013 оны улсын "Оны тэргүүний багш" шалгаруулах ажил эхлээд байна. Энэ ажлын хүрээнд "Багшийн мэргэжил дээшлүүлэх институт" "Боловсролын их сургууль"-иас бүрдсэн ажлын хэсэг Өмнөговь аймгийн Даланзадгад суманд ажиллаад иржээ.

"Оны тэргүүний багш" шалгаруулах ажил 2 үе шаттай явагддаг бөгөөд нэгдүгээр шатны шалгаруулалтад тэнцсэн Өмнөговь аймгийн Даланзадгад сумын нэгдүгээр сургуулийн багш Д.Амаржаргалтай ярилцлаа.

-"Бага боловсролын шинэчилсэн" хөтөлбөрийг улсын 40 сургууль туршиж байгаагийн нэг нь танайх. Энэ  хөтөлбөр хэрэгжиснээр багш болоод сурагчдад ямар өөрчлөлт ажиглагдаж байна вэ?

-Өмнө нь тухайн багшийг, ангийн сурагчдыг үнэлэхдээ хичнээн сурагч олимпиадад орсон, хичээн хүүхэд онц, сайн сурч байгаагаар нь үнэлдэг байсан. Харин манай сургууль хоёр жилийн өмнөөс нийт сурагчдынсурлагаданхаарч эхэлсэн. Тэр нь  одоо хэрэгжиж байгаа хүүхэд нэг бүрийг хөгжүүлэх хөтөлбөрийн суурь нь болсон гэж боддог.Хүүхэд нэг бүрийг онцлогт тохируулж хөгжүүлэхэд дан ганц багш зүтгээд амжилтад хүрэхгүй. Тиймээс эцэг, эхчүүдийг олон нийтийн ажилд татан оролцуулах нь чухал юм. Саяхан манай сургууль эцэг эхчүүдээс санал асуулга авсан. Тэд "мэндлэх хүндлэх ёс"-ыг хүүхдүүдэд хэвшүүлэх санал гаргасан. Үүнийг ажил хэрэг болгож байгаа. Манай ангийн сурагчид үүдээр орж ирээд л жижүүрээсээ эхлээд багш нар, найз нартайгаа мэндэлж сурч байгаа.

-Багш бүр харилцан адилгүй. Тэдний сурагчдад хичээл заах арга барилөөр өөр байдаг. Таны хувьд хүүхдүүдтэй ажиллах арга барил бусдаас юугаараа онцлог гэж боддог вэ?

-Би хүүхдүүдийг чөлөөтөй байлгах гэж хичээдэг. Томоотой номхон суугээд байдаггүй. Мэдээж суух үедээ сууж хичээлээ хийлгүй л яахав. Гэхдээ хог хаях, бие засах гэх мэт зүйлийг надаас асуугаад байх шаардлагагүй гэж боддог. Тийм дээ ч манай ангийнхан их чөлөөтэй байдаг. Үзэл бодлоо чөлөөтэй илэрхийлнэ.Манай анги нийт 32 сурагчтай. Түүнээс 14 нь цэнгээнт бүжгийн дугуйланд явдаг. Ялангуяа бүжгийн дугуйланд явдаг хүүхдүүд нь хаа явсан газраа л  бүжгээ давтаж явдаг юм. Хичээлээ шалгуулахдаа хүртэл явдал дундаа бүжгийн хөдөлгөөнөө давтаад л явж байдаг. Тэрийг нь би хориод байдаггүй.

Тийм ч учраас манай ангийнханд биеэ бариад ярьж чадахгүй, дуугүй суугаад байх хүүхэд байхгүй. Зарим хичээл дээр  ойлгоогүй зүйлээ буруу зөрүү хариулах нь чбайдаг. Гэлээ гээд буруу хариуллаа гэж зэмлэдэггүй. Бусдынхаа хариулахыг сонсоод, бодож байгаад хариулаарай л гэнэ. Хүүхдүүдийн хэлснийг сонсоно гэдэг бас л нэг чадвар суулгаж байгаа хэрэг л дээ. Зарим нь хэн нэгний хэлснийг яг дууриагаад хэлнэ. Зарим нь бусдын хэлсэн дээр өөрийн санаагаа нэмээд баяжуулаад хэлдэг. Энэ мэт зүйл ч хүүхдэд бага ч болов чадвар болдог гэж боддог. Мөн мэдсэн ойлгосон хичээлээ бусдадаа заах боломжийг бас хүүхдүүдэд олгодог. Учир нь миний бага ангийн багш бидэнтэй яг тэгж ажилладаг байсан. Энэ арга их үр дүнтэй шүү.